Hartley schrijft over zijn ervaringen in Leiden op Dutnews.nl: ‘Strompelend over de overvolle trottoirs van Leiden’. Hij doorkruist zijn woonplaats graag te voet. Maar het plezier dat hij daar normaal aan beleeft, verdween volledig op het moment dat fasciitis plantaris zijn tred veranderde in strompelen. ‘Leiden had geen genade. Dingen die ik vroeger makkelijk kon vermijden, werden gevaarlijke obstakels.’ Skateboarden door het drukke verkeer over de A5 was waarschijnlijk makkelijker geweest, zo concludeert hij. ‘Veel stoepen in Leiden zijn niet breder dan een pizza en zelfs op die plekken staan ​​meestal fietsen geparkeerd.’ Zelfs de meest behendige mensen zullen ooit oud worden, zo realiseert Hartley zich nu des te meer. Er komt voor vrijwel iedereen een moment dat zij of hij niet meer behendig genoeg is om te navigeren door de gevaren van de gemiddelde Nederlandse stad.