De onderzoekers keken met ultrasound-elastografie naar de peesplaat bij in totaal 28 mensen. Daarvan hadden er elf symptomen van fasciitis plantaris, elf geen voorgeschiedenis daarmee en zes daar wel een voorgeschiedenis mee. Elastografie is een methode om stijfheid en elasticiteit van zachte weefsels in kaart te brengen. Artsen gebruiken dit onder meer bij onderzoek naar leveraandoeningen en borstkanker.

Verschillen in stijfhied

Bij de deelnemers met actieve klachten was de fascia plantaris aan de hielzijde minder stijf dan bij de andere groepen. Daarnaast bleek de stijfheid niet overal gelijk over de lengte van de peesplaat. Dit wijst op plaatselijke veranderingen in het weefsel. Opvallend is ook dat de peesplaat bij mensen met huidige of eerdere klachten over de hele lengte dikker was dan bij de controlegroep. Deze veranderingen in het weefsel zijn niet altijd zichtbaar bij de gebruikelijke praktijkmetingen om fasciitis plantaris vast te stellen.

Genezing in de gaten houden

De onderzoekers trekken de conclusie dat elastografie een waardevolle aanvulling kan zijn bij diagnostisering van een peesplaatontsteking, vooral wanneer klachten aanhouden maar standaard metingen geen afwijkingen laten zien. Met elastografie kunnen de behandelaars ook de genezing in de gaten houden.

Bell EA, Ringleb SI, Willson JD, Meardon SA, Domire ZJ. Material properties of intrinsic foot structures in individuals with plantar fasciitis. Clin Biomech (Bristol). 2026 May;135:106791. doi: 10.1016/j.clinbiomech.2026.106791. Epub 2026 Feb 13. PMID: 41793907.