Onderzoekers uit Spanje onderzochten dit bij 800 voeten. Zij keken specifiek naar de beweeglijkheid van de zogenoemde eerste straal: het geheel van het eerste middenvoetsbeen en de grote teen. De resultaten zijn gepubliceerd in het Journal of the American Podiatric Medical Association. Van de onderzochte voeten hadden 227 voeten geen hallux valgus. Bij 387 voeten was wel sprake van hallux valgus. De onderzoekers maten hoeveel de eerste straal naar boven en naar beneden kon bewegen: respectievelijk de dorsaalflexie en plantairflexie. Vervolgens werden de voeten ingedeeld op basis van de mate van beweeglijkheid. Zo konden de onderzoekers bekijken of bepaalde bewegingspatronen vaker voorkwamen bij voeten met een hallux valgus.
Eerste straal
De eerste straal speelt een belangrijke rol bij het afwikkelen van de voet tijdens het lopen. Wanneer iemand een stap zet, verandert de belasting onder de voet voortdurend. De manier waarop de eerste straal kan bewegen, heeft daardoor invloed op de manier waarop de voet zich tijdens het lopen aanpast aan de ondergrond en belasting. Een hallux valgus is dan ook niet alleen een probleem van de grote teen. De stand en functie van de voorvoet spelen eveneens een rol. Door de beweeglijkheid van de eerste straal afzonderlijk te onderzoeken, proberen wetenschappers beter te begrijpen hoe verschillende onderdelen van de voet met elkaar samenhangen. Het onderzoek onderstreept het belang van een bredere blik op de voet. Wanneer een cliënt met een hallux valgus komt, is het zinvol om niet alleen naar de grote teen en de ‘knobbel’ te kijken, maar naar de hele voorvoet, de belasting en de huidreacties. Lees hier meer.
