NPPK komt vooral voor in Oost-Azië, bij honderdduizenden mensen. De aandoening is herkenbaar aan roodheid van de handpalmen en voetzolen en een kenmerkende voetgeur. Waar die geur vandaan kwam was nog onbekend. De onderzoekende dermatologen zagen dat bij NPPK-patiënten die hun handen en voeten in water weekten, de buitenste huidlaag snel water absorbeerde en wit werd. Zij vermoedden dat deze slechte waterafstotende functie een overgroei van bacteriën veroorzaakte, en dat deze overgroei de oorzaak van de geur zou kunnen zijn. Bij verder onderzoek ontdekten ze inderdaad bacteriën op de voethuid van de patiënten, in het bijzonder van Staphylococcus epidermidis en Corynebacterium tuberculostearicum. Een behandeling met benzoylperoxide leidde tot een forse vermindering van die eerste bacterie. Dat bleek tot een afname van de voetengeur te leiden. Wat nou precies die geur veroorzaakt, blijft onduidelijk. Daar blijven ze naar op zoek gaan, in de hoop tot een behandeling te komen die de oorzaak aanpakt.