Lokale behandelingen, zoals nagellakken en oplossingen, hebben de volgens het onderzoek voorkeur omdat ze direct op de nagel werken en bij orale medicatie minder bijwerkingen optreden, zoals maag- en darmklachten, hoofdpijn, vermoeidheid of leverproblemen. Het probleem is dat medicijnen moeilijk door de nagel heen kunnen dringen. De nagel bestaat uit drie lagen met verschillende dichtheid. De middelste laag is het dichtst en vormt de grootste barrière. De bovenste en onderste lagen laten stoffen iets beter door. Daardoor is het lastig voor werkzame stoffen om diep in de nagel en tot in het nagelbed te komen, waar de infectie vaak zit.

De opname van medicijnen wordt beïnvloed door de structuur van de nagel en door de hoeveelheid water in de nagel. Meer water kan de opname verbeteren. Ook hulpstoffen die de structuur of eigenschappen van de nagel veranderen, kunnen ervoor zorgen dat medicijnen beter worden opgenomen.

Uit het onderzoek blijkt dat nieuwe, wateroplosbare nagellakken beter werken dan oudere middelen op basis van oplosmiddelen. Vooral nagellakken met hydroxypropyl chitosan en cyclodextrine laten betere resultaten zien bij de behandeling van nagelaandoeningen. Deze middelen zorgen ervoor dat de nagel meer vocht vasthoudt en iets poreuzer wordt, waardoor medicijnen makkelijker kunnen binnendringen. Ze vormen bovendien een laag op de nagel waaruit de werkzame stoffen geleidelijk vrijkomen. Dit helpt om het medicijn beter en langer op de juiste plek te laten werken.

Bron: Sciencedirect.com