Was de pedicurepraktijk aan huis nou een aparte ‘vervuilingseenheid’, of maakte die praktijk gewoon onderdeel uit van het huis? Dat was de kwestie die de rechter moest oplossen. De uitspraak noemt niet om welke medisch pedicure het gaat of waar ze woont. Dat is in elk geval in het werkgebied van Waterschap Rivierenland (tussen Maas en Lek/Nederrijn).

Bergingsruimte

De medisch pedicure heeft haar praktijk ingericht in een bergingsruimte die is ingebouwd in haar woning en die een eigen ingang heeft. In die ruimte is een wasmachineaansluiting en een wastafel, maar… geen toilet. Voor de heffingsambtenaar zijn die twee wateraansluitingen voldoende om te zeggen: de praktijk is een afzonderlijke ‘vervuilingseenheid’. Hij slaat op 21 februari 2025 de pedicure aan voor een zuiveringsheffing van € 70,35. De medisch pedicure gaat in beroep. In haar ogen is de ruimte niet zelfstandig. Ze gebruikt haar praktijkruimte twee tot drie dagen in de week. De andere dagen gebruiken zij en haar man die als een deel van het huis. Dan staan hun fietsen daar bijvoorbeeld.

WC is ‘essentieel’

De rechter vindt bepalend of deze praktijkruimte ‘meer dan bijkomstig afhankelijk is van buiten de ruimte aanwezige voorzieningen’. En daar is de afwezigheid van een wc bepalend: ‘Het is essentieel dat er ten behoeve van belanghebbende en van de cliënten een toilet aanwezig is.’ Nu die er niet is, zijn pedicure en cliënten afhankelijk van de wc in huis. De aanslag is dus onterecht. De heffingsambtenaar moet het griffierecht van € 53 vergoeden, het bedrag dat de pedicure had betaald voor het beroep dat ze had aangetekend.